Vier meningen en één onvoltooide zin

Ik kocht geen groot souvenir in deze verzonnen versie van de dag. Een ansichtkaart is goed. Over het water stonden de torens volkomen stil terwijl hun reflecties weigerden mee te werken. Ik schreef "Wish you was" en stopte. De zin klonk al geleend.
Open de archieffoto
De palmen maakten een bewegende rand van schaduw. Ik zat eronder en probeerde het opnieuw: "Het licht hier is "." Nog een onafgemaakte lijn. Een beetje wind tilde de kaart op, en ik ving hem tegen mijn knie. Misschien komen de nuttige woorden als ik stop met het interviewen van het uitzicht.
Open de archieffoto
Onder de klokkentoren leek iedereen ergens heen te kunnen. Ik controleerde het uur, hoewel ik geen afspraak had gemaakt. Toen heb ik de kaart omgedraaid. Aan de lege kant tekende ik een scheve cirkel voor de klok. Het zei meer over mijn middag dan de nette zinnen op de rug.
Open de archieffoto
Naast het ronde stenen fort vond ik eindelijk mijn lijn: "Vandaag had ik tijd om te kijken." Ik heb het gelezen, de kaart in m'n notitieboekje gestopt en bewaard. Er zouden andere ansichtkaarten te versturen. Deze kan tussen de pagina's wachten tot ik er aan herinnerd moet worden.
Open de archieffoto

