Een deuropening, patroon, pauze

De doorgang was smal genoeg om ons achter elkaar te laten lopen. Voor een keer kon mijn kaart me niet meer vertellen dan mijn voeten. Lu Cia pauzeerde waar de schaduw eindigde. Colombine noemde het een deuropening om te tekenen. Ik draaide me om en besloot dat een beetje achter was een uitstekende plek om te kijken.
Open de archieffoto
Onder de herhaalde bogen, werden we stil zonder akkoord te gaan. Ik probeerde ze te tellen en verloor mijn plaats. Colombine tekende er maar één en stopte toen om weer te kijken. Lu Cia kantelde haar gezicht naar het licht. In mijn notitieboekje heb ik een getal vervangen door een curve. Het leek nuttiger.
Open de archieffoto
Ik heb aangekondigd dat we achter het plan waren geraakt. Lu Cia opende de tas alsof dit precies was wat het plan vereiste. Om ons heen bood de betegelde bank meer patronen dan Colombine op een pagina kon passen. We bleven tot de kruimels weg waren. Ik heb niet opgenomen hoe lang dat duurde.
Open de archieffoto
Vanuit het uitzicht, de stad zich verzameld in een vorm klein genoeg om te houden in onze ogen. Colombine heeft haar schetsboek gesloten. Lu Cia leunde op de warme steen. Ik schreef de lijst van dingen die we hadden gemist, doorgestreept, en begon opnieuw met de dingen die ons hadden gevonden.
Open de archieffoto

