Travel2CityEen schrift vol reizen
Startpagina / Samen reizen / Het weer in je broekzak
België en Nederland · Een gedeelde notebook

Het weer in je broekzak

Drie kopjes, één paraplu, een open zee

Lu Cia zet koffie terwijl Mea Zen en Colombine zitten onder de gevels van Brugge

Ik pakte een notitieboekje, een sjaal en een optimistisch idee van het weer. Colombine potloden. Lu Cia bracht een paraplu mee. We hebben haar geplaagd bij de eerste koffie. Ze plaatste het naast haar stoel en liet ons uitpraten.

De noordelijke pagina's begonnen met daken en water. Aan het eind zouden ze ook een vochtige hoek, een gehaaste tekening en een zandtje bevatten dat weigerde te vertrekken.

Illustrated fiction met Mea Zen, Colombine MichelangeLove en Lu Cia, geïnspireerd op originele Travel2City foto's. Deze avonturen, gedachten, dialoog en weer zijn nieuw ingebeeld, in plaats van gedocumenteerde autobiografische gebeurtenissen.

01—04

Drie kopjes, één paraplu, een open zee

Lu Cia zet koffie terwijl Mea Zen en Colombine zitten onder de gevels van Brugge
01
Brugge

De daken stonden op en vielen als een zin met uitstekende interpunctie. Colombine leende hun ritme voor een tekening. Lu Cia zette drie kopjes op tafel. Ik wilde de naam van elk gebouw schrijven, maar de koffie kwam eerst. Voor een tijdje was dat alles wat we nodig hadden.

Open de archieffoto
Lu Cia wijst naar planten op een Amsterdamse woonboot terwijl Mea Zen en Colombine naast het kanaal lopen
02
Amsterdam

Langs het kanaal zweefde een kleine tuin aan de rand van iemands huis. Lu Cia merkte het voordat de grote dingen die ik op de kaart had gemarkeerd. Een briesje ving mijn sjaal; Colombine betrapte het moment in een lach. Ik heb de bloempotten opgeschreven. Ze hadden hun plaats verdiend naast de monumenten.

Open de archieffoto
Lu Cia houdt een terracotta paraplu over Mea Zen en Colombine naast een gesloten raam in regenachtige Middelburg
03
Middelburg

Bij de eerste druppels opende Lu Cia haar paraplu zonder een woord. We schudden er vlak onder, naast de donkergroene luiken. Ik redde mijn notitieboekje, Colombine redde haar potlood. Toen lachten we alle drie om de zorgvuldige verpakking die slechts één persoon voorbereid had. De muur werd onze wachtkamer.

Open de archieffoto
Lu Cia, Mea Zen en Colombine rusten op een bankje aan zee in Zandvoort na de regen
04
Zandvoort

Aan zee was de paraplu weer bagage geworden. We zaten met onze schoenen in het zand en lieten de wind de losse hoek van mijn pagina draaien. Colombine hield haar schetsboek dicht. Lu Cia zag de kleine zeilen over het water bewegen. Ik schreef één regel, en ging ze dan zoeken.

Open de archieffoto
Een laatste regel

Later vond ik een zandkorrel in de ruggengraat van het notitieboekje. Ik heb het daar laten liggen. De paraplu droogde bij de deur, en de drie koffieringen op onze eerste pagina zag er verrassend uit als het begin van een kaart.

'Het weer veranderde, we maakten ruimte.'
Mea’s notitieboek · Het weer in je broekzak
Meer uit het notitieboekje

Het notitieboek blijft groeien.

Volg Mea op haar eigen, of draai een gedeelde pagina met Colombine en Lu Cia.

Lu Cia, Mea Zen en Colombine met een kaart buiten het theater van Bratislava

Drie metgezellen, één notitieboekje.

Waar onze gezamenlijke bladzijden beginnen
Colombine, Mea Zen en Lu Cia beklimmen een schaduwrijke stenen doorgang naar zonlicht in Granada

Liever een omweg

Spanje · Vier geïllustreerde momenten
Mea Zen met haar ansichtkaart in Trogir een kleine rechthoek van mogelijkheid

De ansichtkaart die ik hield

Kroatië · Vier geïllustreerde momenten