Er lagen veel makkelijkere boeken op de tweedehands tafel. Mea koos toch voor de kleine blauwe. Het had verzacht hoeken, een stevige binding en tekeningen die maakte haar terughoudend om de pagina te snel draaien.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. Het is geen reisroute of documentair verslag. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
De boekhandel liet haar nog een deel zien, misschien een meer praktische keuze voor een bezoeker. Mea bedankte hem, maar haar vinger zat al tussen de pagina's van het blauwe boek. Eén hield een twijg vast, een ander een kleine bloem. Ze kende hun namen ook niet in het Slowaaks. Dit voelde bevrijdend. Ze kon gewoon genieten van de manier waarop iemand naar bladeren had gekeken.
"Deze, inclusief de delen die ik nog niet begrijp."
Ze zat op een landing en opende het boek. De tekening van een steel was zo precies dat ze haar eigen onoplettendheid merkte: hoe vaak had ze vandaag langs groen gelopen zonder te kijken? Ze probeerde de eerste zin hardop, maar riskeerde de tweede niet. In plaats daarvan volgde ze de fijne lijn naar het laatste blad en bleef daar een tijdje.
Toen ze een trap tussen de bomen bereikte, had ze geen reden nodig om zich om te draaien. Ze hield het boek tegen haar borst en stapte in de schaduw. De bladeren boven haar bewogen, dus niemand had ze getekend zoals ze op dat moment keken. Deze kleine oneerlijkheid aan illustratoren amuseerde haar. Elke foto zou opnieuw moeten beginnen.
Op een bankje opende ze het boek weer. De tekening kwam niet overeen met de palm voor haar, en Mea deed geen poging om een gelijkenis te forceren. Ze genoot van afwisselend haar blik: papier, groen, papier, lucht. Een paar mensen zijn overleden. Niemand vroeg om de naam van een plant of het juiste antwoord. Toen ze terugkeerde naar de eerste zin, viel het haar niet meer aan om maar de helft te begrijpen.
"We kunnen de rest voor morgen achterlaten."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
Ze sloot het boek niet omdat ze het onder de knie had. Ze sloot het omdat het tijd was om te vertrekken. Die avond opende ze dezelfde tekening en ontdekte dat ze zich de geur van de tuin ernaast kon herinneren.