Op de boot greep Mea naar een weefsel en vond haar kleine ronde spiegel. Ze keek naar zijn koperen koffer, toen naar de berg boven Perast. Het verschil in schaal was zo onredelijk dat ze iets wilde proberen.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. Het is geen reisroute of documentair verslag. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Vanaf de boot zagen de huizen er klein genoeg uit om in een doos te passen. De berg weigerde een dergelijke regeling. Mea draaide de spiegel tussen haar vingers. Ze had de ochtend doorgebracht met het fotograferen van brede uitzichten. Nu vroeg ze zich af hoeveel er zou passen in iets wat ze normaal alleen merkte bij het maken van haar haar.
Bij de stenen kerk opende ze de spiegel. Het toonde een blauw vlekje, toen haar mouw, dan kort haar eigen oog. Ze moest haar pols omdraaien en stoppen met in de weg te lopen. Het amuseerde haar hoeveel werk dit kleine plaatje nodig had. Rondom haar bleef het hele landschap toegewijd op zijn plaats zonder enige instructie.
Naast de lage parapet, berg en lucht eindelijk ontmoet in de reflectie. De spiegel kon niet de hele baai bevatten, maar het kleine fragment leek onverwacht diep. Mea hield het even stil, keek toen uit haar hand naar het met cipressen bedekte eiland. Ze hield van beide maten. Ook niet nodig om de andere te vervangen.
Toen het licht tussen de bergen verzachtte, brak ze de spiegel dicht. Even had ze het belachelijke gevoel dat ze een beetje van de avond erin gesloten had. Ze stopte het weg en liet beide handen rusten. Niets hoefde nu aangepast te worden. Ze kon gewoon kijken hoe het water veranderde door nog een bijna onmerkbare schaduw.
"Ik draag de rest zonder zaak."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
De spiegel droeg noch berg noch water mee. Toen Mea het thuis opende, zou het een gewoon stuk van haar kamer laten zien. Maar ze zou zich herinneren dat ze het in de buurt van Perast had gehouden, en hoe iets kleins voor een palm zo'n uitgestrekt uitzicht had gehad.