"Hoe noem je dit?" Mea vroeg het. Colombine keek rond het plein en Lu Cia naar de gevels. Mea schudde haar hoofd. Ze bedoelde het niet zo. Ze bedoelde hoe ze er de hele ochtend doorheen waren gegaan.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. Het is geen reisroute of documentair verslag. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Voor de gevels, Colombine suggereerde "een wandeling." Mea wees het als te algemeen af. Lu Cia probeerde "een expeditie," maar dat klonk alsof ze van plan waren iets te veroveren. Een ruimte bleef leeg in het notitieboekje. Niemand op het plein leek bezorgd dat drie bezoekers hun activiteit niet konden noemen. Ze bleven het gewoon doen.
Op de brug stopten ze om een andere reden. Mea keek naar het water, Colombine merkte een deuropening, en Lu Cia keerde terug naar hen beiden. Niemand trok iemand mee. Al snel verzamelden ze zich rond hetzelfde detail, en verhuisden daarna naar het volgende. Zie je wel? Mea zei het. "Precies, wij zijn met z'n drieën, maar elke stap heeft geen stem nodig."
Onder het hoge houten dak, hief Lu Cia een hand op. "Vrienden." Colombine herhaalde het langzaam, alsof ze een nieuwe smaak probeerde. Mea maakte bezwaar dat ze niet echt doelloos dwaalden. Lu Cia haalde zich op: je kon dwalen tussen kleine dingen die je niet had gepland om op te merken. Deze keer liet Mea de ruimte in haar notitieboekje niet leeg.
"Vrienden, we zijn het onderweg eens over de bestemming."
Toen ze terugkwamen naar het water, vroeg Colombine of de bevriendstelling na de lunch door zou gaan. Lu Cia stemde ermee in, mits de lunch meer was dan een woordenschatoefening. Mea sloot het notitieboekje. Hun nieuwe woord werkte al zonder uitleg. Tegen de tijd dat ze over de brug waren, hadden ze nog drie redenen gevonden om hem te gebruiken.
"Eten eerst, dan kan het woord zich verder ontwikkelen."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
Mea schreef het woord op zonder een woordenboek definitie. Een plek en drie namen waren genoeg. Op een andere reis zouden ze het misschien anders uitspreken, maar ze zouden het meteen herkennen: één van hen zou stoppen, en de andere twee zouden komen kijken in plaats van haar te haasten.