In deze ingebeelde aflevering van Óbidos verschijnt er een kleine gemberkat naast Mea's schoenen. Ze heeft geen kaart, notebook of hoeft zich niet voor te stellen. Colombine concludeert meteen dat ze een lokale gids is. Lu Cia wil eerst weten of de kat akkoord gaat. Op dit moment houdt de kat zich bezig met totaal verschillende zaken.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Mea zag eerst de witte poten. Dan de gemberstaart, en uiteindelijk de hele kleine bezoeker die naast haar schoenen staat. Haar vrienden werden stil alsof er een belangrijk iemand was aangekomen. De kat keek naar hen zonder de geringste interesse in de ceremonie. Mea hield haar handen op haar tas en glimlachte gewoon. Het was aangenaam om te worden gestopt zonder een vraag, een aanbod of een enkel woord.
"Ik denk dat we net zijn toegelaten tot de lokale samenleving."
Naast de blauw-witte gevel, vond de kat een plek tussen hen. Ze deed geen moeite om charmant of fotogeniek te zijn. Ze zat precies zoals ze wilde. Colombine merkte op dat ze graag zo'n vertrouwen voor elke reis zou hebben. Mea legde haar notitieboekje op haar knieën, en Lu Cia maakte plaats op de bank. De bezoeker heeft niets bevestigd. Haar kalme beslissing om te blijven leek een aanvaardbare vorm van overeenstemming.
Naast de stenen poort, zette Mea haar notitieboekje neer. De kat kwam om zijn hoek te ruiken zo grondig als Colombine een belangrijke ontdekking zou kunnen onderzoeken. "Ze controleert het programma," fluisterde Lu Cia. Mea wachtte vrijwillig op het resultaat. Het notitieboekje bleef dicht, de poten schoon en het vonnis onuitgesproken. Uiteindelijk trok de bezoeker zich terug. Blijkbaar had ze geen ernstige bezwaren tegen het plan, of negeerde ze het volledig.
Op het plein hief ze haar staart op en koos haar eigen richting. Mea, Colombine en Lu Cia bleven waar ze waren. Het was niet nodig om haar terug te bellen of erop aan te dringen dat ze nog dingen samen moesten doen. Ze had duidelijk haar eigen dag. Colombine gaf toe dat hun gids een buitengewoon flexibel programma had. Mea hield haar notitieboekje dichtbij. Lu Cia glimlachte: misschien was dat precies de les die ze thuis niet hadden kunnen plannen.
"Geniet van uw reis, mevrouw de gids."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
Het bezoek was kort. Het geheugen is comfortabel tussen hen gekomen.
Mea keek later door hun foto's en wees naar de lege plek op de bank. "Onze gids zat hier." Colombine knikte. Lu Cia voegde eraan toe dat ze een uitstekend gevoel van wanneer om een pauze te nemen had.