Colombine nam een gecontroleerd doek uit de tas. Mea fleurde op, terwijl Lu Cia controleerde of ze iets eetbaars hadden meegenomen. Dat deden ze. Het enige wat overblijft was een geschikte plek te vinden, die minder rechtlijnig was dan het klonk met drie oplettende reizigers.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Naast het meer stopten ze alle drie. Mea wees naar een rustig stuk kust, Colombine hield het gevouwen doek vast, en Lu Cia telde de proviand opnieuw. De plek leek veelbelovend. Maar de heuvel maakte zo'n mooie reflectie dat voedsel de concurrentie verloor voor een paar minuten. Het doek bleef gevouwen. Blijkbaar hadden ze eerst een uitzicht geboekt, en geen van hen maakte bezwaar op dit moment.
"We hebben een plek bij het water, we zullen de tafel later overwegen."
Bij de stenen brug, de picknick onthulde zijn capaciteit voor een lange introductie. Colombine zag de cirkel gemaakt door een boog en zijn reflectie. Mea draaide haar hoofd om het vanuit dezelfde hoek te zien. Lu Cia hield de tas stevig vast. "Gewoon een herinnering: de appels zullen zichzelf niet opeten." Ze knikten en keken nog wat langer. Gelukkig hadden hun voorzieningen geen exacte tijd nodig om te kunnen zitten.
In Perast bleken twee groene banken eindelijk voldoende. Op een vrij gedeelte van één regelden ze de doek, appels, brood en kleine kopjes. Mea controleerde dat alles paste, Colombine ging zitten en Lu Cia zette de tas met opluchting neer. De eerste mondvol bracht een tevreden stilte. Daarna werd het gesprek hervat, waarbij elke vriend een ander detail van de reis herinnerde. Het eten was eenvoudig, de doek lichtjes klein en het bedrijf precies goed.
Op het strand begonnen Mea en Colombine de doek te vouwen. Eerst trok elk haar eigen weg, daarna coördineerden ze en de hoeken ontmoetten elkaar uiteindelijk. Lu Cia hield de tas klaar, glimlachend naar hun kleine huishoudelijke choreografie. Al het eten en de verpakking waren ingepakt. Alleen voetafdrukken bleven op het zand. Voor een tijdje stonden ze samen en luisterden naar de zee, zonder het plannen van een andere stop.
We hebben alles voor vandaag, inclusief iets om mee naar huis te nemen.
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.