Ze hadden geen rollen toegewezen voor deze reis. Toch was Lu Cia vaak de eerste om een weg door te vinden, Colombine iets te tekenen, en Mea een reden om te blijven hangen. Soms bezetten alle drie de mogelijkheden dezelfde plek. Dan was het moeilijkste deel het eens over welke manier om te kijken.
Een verzonnen verhaal met het trio, geïnspireerd op originele Travel2City foto's. Córdoba, Toledo, Barcelona en Santiago de Compostela vormen een montage van afzonderlijke haltes, geen ééndaagse route. De personages, hun acties en de verlichting zijn artistieke interpretaties.
In Córdoba keek Mea op en was ze even vergeten te lopen. Lu Cia stopte naast haar, na een rij van kolommen in de verte. Colombine hield haar schetsboek tegen haar borst. Er was te veel voor één pagina. "Welke boog?" fluisterde ze. "De volgende," zei Mea. Lu Cia lachte. "Dat zeg je over elke boog." Alle drie hadden ze gelijk. Dus ze stonden gewoon een tijdje, zodat de rode en bleke bands zo ver mogelijk hun ogen konden volgen.
Op het standpunt over Toledo ontvouwde Mea een kaart. Lu Cia vond de toren in de stad voordat hij het op de krant plaatste. Ondertussen koos Colombine de kleur van de daken, alsof ze een hele middag in haar potlooddoos had gedragen. "Welke kant op?" Mea vroeg het. De ene wees vooruit, de andere leunde naar het panorama. Een briesje tilde een hoek van de kaart op, en alle drie probeerden hem te vangen. Ze lachten. Ze hadden tenminste één richting afgesproken: handen naar het papier, ogen terug naar de stad.
In Barcelona opende Colombine haar schetsboek naast het mozaïek. Ze wilde gewoon beginnen, met één rechte lijn. Toen keek ze rond. Lu Cia hield een potlood rechtop, alsof het aanbieden van de laatste beschikbare exemplaar. Mea leunde tegen de rimpelende rand en hief een geamuseerde wenkbrauw. "Ik denk niet dat dat hier hoort." Colombine heeft een curve getekend. Dan nog een. Een klein briesje ving haar rok en Mea maakte haar sjaal glad. Voor een moment, alle drie leek deel uit te maken van dezelfde stromende lijn.
Santiago de Compostela · Kamer op een gedeelde pagina
Voor de kathedraal in Santiago gingen ze eindelijk samen zitten. Mea opende haar notitieboekje en probeerde samen te vatten wat elk van hen zich herinnerde. Lu Cia: bogen en de wegen tussen hen. Colombine: kleuren die niet in haar schetsboek pasten. Mea: de momenten dat ze moesten stoppen omdat ze te veel lachten om te lopen. Ze maakte drie korte slagen op de pagina. "Is dat ons plan?" Colombine vroeg of ze een hand op haar schouder kon leggen. "De cast, voor nu," zei Mea. Lu Cia leunde dichterbij. Er was ruimte genoeg.
'De cast, voorlopig.'
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De wereld van Travel2City gaat verder tussen de kaften van een boek. Ontdek The Map with No Last Page en andere geïllustreerde reizen.