Colombine beweerde dat ze een hele stad konden navigeren op kleur. Mea wilde weten of die methode ook zou leiden tot lunch. Lu Cia wees naar een rode luifel. Het begin was tenminste geregeld. Een straat later echter, iets blauw opgehangen van een balkon, en hun plan veranderde onmiddellijk.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. Het is geen reisroute of documentair verslag. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Tenten geopend onder de balkons, het leggen van smalle stroken schaduw over de stoep. Colombine verklaarde rood hun eerste stop. Mea maakte bezwaar dat ze minstens vijf rode dingen kon zien. De regels hadden werk nodig, maar Lu Cia liep al verder. Elke kleur waardoor ze stopten had recht op weg, zei ze. Praktisch genoeg: ze hoefden alleen maar te wandelen en te wachten om te zien wie het eerst sprak.
Een blauwe handdoek opgehangen aan een balkon. Niets ceremonieel, gewoon een deel van iemands gewone dag. Lu Cia verklaarde het de vlag van een rustpauze. Colombine keek naar Mea's jurk: het had blijkbaar lokale vertegenwoordiging. Mea boog haar hoofd in erkenning. Boven hen, een shirt geroerd en kort bedekt de leuning. Tussen de ramen, de stad ging rond zijn kleine taken, en ze waren blij om te kijken.
Bij de rivier keek hun spel niet meer omhoog. Mea vond een rood detail op een boot; Colombine vond zijn trillen dubbel op het water. Lu Cia koos een kleur tussen groen en grijs, die de rivier onmiddellijk veranderde. Geen stem kan dat regelen. Ze bleven langer op de oever dan gepland, en elke windwind liet hen een iets andere stad zien. Hun kleurgids was tenminste nooit saai.
Avond verzachtte de grenzen tussen kleuren. Blauw bewoog naar de rivier en geel ging naar de ramen. De drie vrienden rustten aan de waterkant en waren het eens, voor één keer zonder debat: ze zouden hier blijven. Er verschenen meer lichtjes over het water. Hun navigatie had geen verdere instructie nodig. Colombine glimlachte tevreden. Een kaart die je uiteindelijk regelde naast een uitzicht werkte erg goed, wat haar betreft.
'Bestemming bereikt, verdere instructies morgen.'
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
Tegen het einde van de dag hadden ze geen precieze route, alleen een opeenvolging van kleuren waar ze het niet helemaal mee eens waren. De stad hield haar wasserij, boten en ramen. Ze hielden hun gedeelde amusement op een gewone handdoek succesvol veranderen van een reisplan.