Trnava en Bratislava. Colombine stelt regels voor voor een ontspannen uitje; Mea en Lu Cia tonen geleidelijk aan waarom uitzonderingen noodzakelijk zijn.
Colombine opende het notebook met een ongewoon officiële uitdrukking. Om er zeker van te zijn dat ze ergens terecht kwamen, stelde ze drie simpele regels voor: niet wijzen naar elk detail, geen tekening op elke hoek, en niet kijken naar de klok. Mea heeft vooral de laatste goedgekeurd. Lu Cia bereidde haar potlood, voor het geval dat.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Op Trnava's voetgangersstraat, hief Colombine een vinger en begon met item één. Mea keek aandachtig, hoewel de ramen tegenover haar net haar interesse hadden. Lu Cia luisterde met een glimlach die geen regelgeving beloofde een lang leven. Toen Colombine klaar was met lezen, keek ze naar de toren om te zien of het tijd was om verder te gaan. Mea hief een wenkbrauw in stilte. Artikel drie was al voor de stemming in de problemen.
In Bratislava hief Mea haar hand op voordat ze zich de regel herinnerde. Een ornament op het gebouw tegenover zag er heel anders uit vanuit deze hoek. "Alleen deze," legde ze uit. Colombine keek naar de wijsvinger, toen naar het gebouw, en tenslotte schuinde haar eigen hoofd. Lu Cia lachte. De uitzondering was een gedeelde stop geworden. Het notebook bleef gesloten; zo'n kleine wijziging van het programma had nauwelijks minuten nodig.
Bratislava · Het potlood loopt voor op de overeenkomst.
Naast een witte deur heeft Lu Cia het notitieboekje geleend. Maar voor één regel, zei ze. Maar de bocht boven de deuren ging verder, en een andere vorm wachtte ernaast. Colombine keek over haar schouder. 'Dat zijn er minstens drie.' Lu Cia knikte rustig en maakte het boogje af. Mea probeerde haar glimlach onder controle te houden. Regel twee werd een mooie tekening en niemand wilde hem redden.
Naast de Donau opende Mea het notitieboekje. Onder de tekening lagen drie korte lijnen, allemaal klaar voor genereuze herziening. Colombine gaf toe dat de regels kleine gebreken hadden. Lu Cia stelde voor ze te testen voor de volgende uitstap. Mea stak het laatste item door en beide vrienden lachten. De boten aan de oever leken geen haast te hebben. Voor een tijdje volgden ze dat voorbeeld zonder het in een vierde regel te veranderen.
"De regels zijn geannuleerd.
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.