Barcelona, Zaragoza, Santiago de Compostela en Mallorca. Drie vrienden proberen het rechte gezicht te houden; de competitie heeft vinnen, veren en verrassend goed uithoudingsvermogen.
"Vijf minuten zonder te lachen," vroeg Colombine. Mea vroeg wanneer de klok begon. Lu Cia wilde weten of glimlachen toegestaan was. Alleen al deze twee vragen gaven aanleiding tot een aanzienlijke organisatorische uitdaging.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Achter het aquariumglas kwam een haai met een ongewijzigde uitdrukking voorbij bij drie nieuwsgierige bezoekers. Colombine verklaarde het een model van concentratie. Mea drukte haar lippen tegen elkaar. Lu Cia keek naar haar zijwaarts en maakte alles ingewikkeld. Een blik tussen vrienden zette het model weer ver voor hen. De vissen zetten hun circuits voort. Tegen de tijd dat het trio akkoord ging met een frisse start, was de haai rustig verder gegaan.
In Zaragoza besloten ze dat lopen het makkelijker zou maken. Iedereen keek recht vooruit, geen zijwaartse blikken. Colombine heeft haar schouders zo grondig rechtgezet dat Mea het meteen merkte. Lu Cia hief een hand op haar mond. "Alleen een hoest," legde ze uit. Mea draaide zich naar een etalage om een paar seconden te winnen. In haar reflectie kon ze beide vrienden zien. Die strategie bleek even weinig succes te hebben.
"Kijk vooruit, en hou alsjeblieft op zo majestueus te lopen."
Santiago de Compostela · Een niet-geregistreerde deelnemer
Een duif landde naast de steenfontein. Het heeft twee stappen gezet, gestopt en ze met overtuigende ernst beschouwd. Colombine gaf het een waarderingvolle blik. "Een andere professional." Mea bedekte haar glimlach met één hand, terwijl Lu Cia zelfs de schijn opgaf. De duif schuinde zijn kop alsof hij het resultaat controleerde. Toen liep het weg, zonder een certificaat of enige interesse in hun ingewikkelde regels.
"Deze is nog niet eens binnengekomen, en hij wint."
Onder een rietje parasol op Mallorca, gingen ze eindelijk zitten zonder competitieve ambities. Mea lachte, Lu Cia ook, en Colombine gaf toe dat vijf minuten een onnodig hoog doelwit waren. Niemand is weer begonnen. De zee had veel lawaai van zichzelf, en een beetje gelach paste bij hun bank. Toen ze even stil werden, bleven de glimlachen over. Ze besloten dat resultaat aan alle drie toe te kennen.
"Oké, we winnen allemaal, alleen in een ander evenement."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.