
Bovenaan het venster
Toen Mea naar de ramen keek, hief ze haar hand op en liet hem zakken. Ze kon niet beslissen of iemand daar stond of dat ze een reflectie zag. Colombine stelde voor te zwaaien naar Lu Cia, die achter was geraakt.
Een geïllustreerd verhaal, gebaseerd op originele reisfoto’s.


Toen Mea naar de ramen keek, hief ze haar hand op en liet hem zakken. Ze kon niet beslissen of iemand daar stond of dat ze een reflectie zag. Colombine stelde voor te zwaaien naar Lu Cia, die achter was geraakt.

Lu Cia zag de was drogen in de schaduw boven de straat. "Ik denk dat de wind zal doen voor ons vandaag," zei ze. Ze hebben allemaal hun sjaals aangepast en een paar stappen verder gezet.

Bij een projectievenster probeerden ze zich het uitzicht ervan voor te stellen. Van onderen konden ze alleen maar zien welke kant het opging. Ze leenden het als een mijlpaal en bleven recht, hoewel de hoek hen verleidde.

In de speelhal vonden ze een plek om te staan zonder iemand te blokkeren. Ze bleven door een gust en drie groepen voorbijgangers. Pas toen herinnerde Lu Cia zich dat ze een pauze wilde voorstellen. Blijkbaar hadden ze er net een gehad.
Mea Zen Free · Colombine MichelangeLove